Hoofdmenu

Actueel

Wat is eigenlijk die joods-christelijke traditie?

 

 religie

Alain Verheij, zelfbenoemd Theoloog des Twitterlands (hoe bedenk je het), plaatste deze week een petitie online. Hierin stelt hij dat een groot aantal politici ten onrechte gebruik, ja zelfs misbruik maakt van de term christelijke traditie. Als een soort muur om je achter te verschuilen als het over “vreemdelingen” gaat. Wij Nederlanders, weet je wel, van dat gave land? Ik begrijp helemaal wat hij bedoelt, maar als ik zijn betoog verder lees, mis ik iets.

 

Juist, er wordt niet gesproken over de christelijke traditie maar de joods-christelijke traditie, dàt roepen ze.  Een term die naar mijn idee gecreëerd is in de tweede helft van de vorige eeuw, op zijn vroegst. Dat joods is er gewoon bijgehaald. Misschien om te laten merken dat na wat er in ’40-’45 gebeurd was, die overgebleven joden er best bij hoorden. Maar laten we eerlijk zijn, welk deel van de Nederlandse bevolking zou er echt op de hoogte zijn van de joodse tradities? En de christelijke tradities, wat valt daar dan precies onder?

Ik moet een jaar of tien geweest zijn, maar ik weet nu nog hoe boos en verontwaardigd ik was.  De term ‘christelijke naastenliefde’ viel. Hoe zo, dacht ik, wat is er christelijk aan naastenliefde? Zijn joden niet lief voor hun naasten en humanisten dan, toch ook niets mis mee? Van andere religies wist ik als kind nog niet zo veel. En gek, de irritatie is altijd gebleven. Naastenliefde is prachtig en absoluut onontbeerlijk, maar de christenen hadden en hebben er geen patent op.

Als we nu eens allemaal uitgaan van het gezegde Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet, komt uit het oude testament, deel 1 zoals wij dat thuis zeggen. Eigenlijk dekt dat het eerste artikel van de grondwet, waarin gesteld wordt dat we voor de wet gelijk zijn. Want wie zou er nou niet respectvol behandeld willen worden? Ik heb het niet opgezocht, maar ik ben er van overtuigd dat islam, boeddhisme en nog vele andere religies, dit principe ondersteunen.

Verheij past ervoor om in naam van de (joods-, noemt hij niet) christelijke traditie ingezet te worden voor holle campagne-retoriek, om symbolisch de stok te zijn waarmee anderen geslagen worden. Ik had het niet mooier kunnen zeggen.

Miriam Vaz Dias    21-2-2017

Plaats reactie