Hoofdmenu

Excuses aan de joden te laat?

Excuses aan de joden te laat?

Afgelopen week verscheen er een artikel in The Wall Street Journal en later in de NRC, dat mij hevig aan het denken zette. Abraham Cooper, (Simon Wiesenthal Center) en Manfred Gerstenfeld (oud-voorzitter van het Jerusalem Center of public Affairs), spraken hierin hun verbijstering uit over het feit, dat de Nederlandse regering nooit excuses had gemaakt tegenover de joden met betrekking tot de Tweede Wereldoorlog.

Allerlei gedachten buitelden over elkaar heen. De eerste was natuurlijk, dat dit wel laat is.

Lesgeven moet je leren

Lesgeven moet je leren

Docenten kunnen geen les meer geven, docenten zijn saai. Lessen zijn niet “leuk” genoeg. Kinderen leren niks meer op school. Ga zo maar door. Je kunt de krant niet opslaan of er staat wel weer iets negatiefs in over het onderwijs. Nog even en je durft op een feestje niet eens meer hardop te zeggen dat je daar je brood verdient! Terwijl er bij alles wat er mis gaat met jongeren, wel altijd geroepen wordt: “Daar moet de school maar wat aan doen!” Alsof er geen ouders meer bestaan.

We zaten allemaal ooit op school. Iedereen had leuke docenten en saaie. Strenge, die wel goed les gaven, of niet en aardige die het niet lukte een klas in het gareel te houden, of wel. Moppentappers en mispunten, mopperkonten en lieverds.

Spreekkoren, kwetsend bedoeld!

Spreekkoren, kwetsend bedoeld!  

Dit artikel verscheen in verkorte versie op de opiniepagina van Trouw op 18 juni 2015

Spreekkoren op voetbalvelden, ergerlijk en misselijkmakend, schrijft Illya Jongeneel in de Trouw van 16 juni. Tot zover ben ik het met de schrijver eens. Wat volgt, tart mijn voorstellingsvermogen. Jongeneel legt uit dat die spreekkoren kwetsend bedoeld zijn! Ze willen de spelers van hun tegenstander uit hun spel halen en de suprematie van hun eigen club onderstrepen. En ik maar denken dat je naar het stadion komt, om je eigen club aan te moedigen. Niet om de anderen af te breken. Je gaat als supporter volgens mij uit van de kracht van je eigen club. Dat is toch waar je als aanhang voor staat?

Tuitjenhorn

Tuitjenhorn

Een man is ernstig ziek en ligt op sterven. De behandelend arts bezoekt hem met zijn stagiaire. De injectie die hij toedient is veel te zwaar en de patiënt overlijdt korte tijd later. Het is een fout, ook als het uit compassie is, het is te veel, veel te veel. Daar twijfelt ook eigenlijk niemand aan, ik ook niet. Waar ik bezwaar tegen heb is hoe er wordt omgaan met het uitgebrachte rapport.

Schuld en schaamte

 

Hoe een voetbalwedstrijd het vernielen van pas gerestaureerd cultureel erfgoed kan veroorzaken, ik snap er niets van. Het gaat alle perken te buiten. Puur uit vernielzucht. In een land waar je te  gast bent.  “Veel drank en speed”, vertelt criminoloog Henk Ferwerda vanmorgen in Trouw. Groepsgedrag,  een gezamenlijke vijand (de politie) en “moral holiday”. Dat alles zorgt ervoor dat de stoppen doorslaan. Van jong tot oud werkeloos of met een baan, student of vader van een gezin. Je houdt het toch niet voor mogelijk. Wat een kuddedieren! Want geloof maar niet dat zo iemand op zijn eentje dat lef zou hebben. Nee, samen zijn we sterk.