Hoofdmenu

Diverse

Privacy

“Eigenlijk zou ik altijd rood moeten staan, zodra er weer geld op mijn rekening staat, het eraf halen. Anders doet hij het en heb ik niks! Kunnen jullie daar nou niks aan doen?” Naast mij, op zo’n anderhalve meter afstand, staat een wat zorgelijk uitziende vrouw van een jaar of vijftig. Ze is boos en verdrietig tegelijk. Ze wil het allemaal goed doen, maar die ellendige ex zit maar steeds aan de rekening, die nog op beider naam staat. De medewerker van de bank is allervriendelijkst. “Ik zie dat u ook nog een PGB krijgt, is dat voor u zelf?” Dat blijkt niet het geval, hij is voor de zoon. Triest allemaal, maar dat wil ik helemaal niet weten!

 

Ik kom  hier  om een gesprek te voeren over de hypotheek. Nee hoor, niet aan de balie, de meneer die mij te woord staat, maakt netjes een afspraak voor mij. Overigens, wel nadat ik duidelijk heb gemaakt dat ik zo’n gesprek niet telefonisch wil voeren. Want dat willen ze eigenlijk bij de ING, praten aan de telefoon over je bankzaken. Nou mij niet gezien. Hij doet dus zijn best voor mij en ik krijg een echte afspraak met een levende mevrouw.

Terwijl ik sta te wachten tot alle formulieren op zijn computer zijn ingevuld en dat zijn er volgens mij heel veel, want het duurt nogal even, wordt naast mij een oudere meneer te woord gestaan. Bij hem zit het probleem in het internetbankieren. Er gaat steeds iets mis en dan krijgt hij weer een aanmaning omdat hij iets niet op tijd betaald heeft. Niets voor hem, hij is juist graag op tijd.. Ik probeer me af te sluiten voor al deze persoonlijke ellende en kijk hulpbehoevend naar mijn medewerker, maar die is nog altijd bezig met zijn computer. Hem lijkt het allemaal niet te storen.

Als ik klaar ben bij de bank moet ik nog even naar de apotheek. Ik wacht netjes achter de daartoe dienende streep. Toch kan de conversatie mij niet ontgaan. Of ik het wil of niet, ik hoor dat mevrouw bepaalde medicijnen echt nodig heeft en dat die niet bij haar bestelling zitten. En ook nog dat ze moeite heeft met de maandelijkse betalingen. Twee vriendelijke apothekersassistentes helpen haar en vragen van alles. Maar dat gaat mij allemaal niet aan!

Even later zie ik dat een telefoonmaatschappij het waagt een volgend bericht te sturen: 'We hebben gezien dat je onze website hebt bezocht, maar je bestelling niet hebt afgemaakt'. Nee en dat was ik ook niet van plan, gewoon even kijken, mag dat ook nog? Waar bemoeien ze zich mee!                                    Ach, dat zijn peanuts, ik red me wel, maar als het om echte privézaken gaat, mogen we dan weer afscheidingen op de balies, ik zou me er wel een stuk prettiger bij voelen.

Miriam Vaz Dias

Plaats reactie