Hoofdmenu

Diverse

Niet Facebook maar Fakebook

Fakebook van: adformatie.nl

Laat ik er maar niet omheen draaien. Ik kijk elke dag wel even. Niet dat ik iets bijzonders verwacht, het is een gewoonte geworden! Eerst het nieuws, dan de mail en dan even naar Facebook en Twitter. Dat is de volgorde, al heel lang.  Het nieuws haal ik wel uit de krant, maar ja, er is een kolom “laatste nieuws” en daar moet ik toch even naar kijken. Zo is internet in elk geval míjn dagelijks leven gaan beïnvloeden. De krant is gisteravond gedrukt, dus wat er vannacht gebeurd is, staat daar niet in.

Dan de mail. Een paar nieuwsbrieven natuurlijk en af en toe iets wat er echt toe doet. Reclame zie ik niet, die komt in een andere mailbox en daar kijk ik nooit naar. Dat scheelt al weer. Na een week of vier verdwijnen die berichten, geloof ik, vanzelf. Als er iets te beantwoorden valt, doe ik dat meestal meteen. Het voordeel van mail vind ik, dat je mensen niet stoort in hun bezigheden, ze kunnen mijn antwoord bekijken als ze daaraan toe zijn. Geen dwingende piepjes of belletjes en het spaart een hoop papier uit.

Maar dan komt het, Facebook. En steeds vaker vraag ik me dan af waarom ik er eigenlijk nog tijd aan besteed. Want eigenlijk is Facebook meer fakebook. Het gaat helemaal nergens over. Tenminste niet over het echte leven. Mensen laten zien hoe blij ze zijn met hun nieuwe aankoop, de heerlijke ovenschotel die ze bereid hebben, of waar ze met vakantie zijn. Dat laatste vind ik trouwens niet handig, want zo weet iedereen dat je er niet bent en lok je bijna inbraak uit!

 We worden ook collectief boos en klikken op een nijdig gezichtje.  Sterker nog, de ene petitie na de andere komt langs. Ik moet trouwens bekennen dat ik zelf ook wel eens teken, als ik ergens boos van word. Maar het is wel erg gemakkelijk allemaal. Achter mijn laptopje drie keer klikken en ik heb weer een goede daad verricht. Goed bedoeld, maar als ik echt iets wil betekenen voor een ander, is er meer nodig.

Er zijn wat mij betreft dan ook maar twee emoties toegestaan op Facebook. Blijdschap of boosheid. In het echte leven is er veel meer, zoals persoonlijk verdriet, pijn of ander leed en die emoties horen daar niet thuis. Als je die met anderen wilt delen, is dat natuurlijk prima, maar hang ze niet aan de grote klok.  Voor je het weet is er ook nog iemand die denkt jouw ongemakken te moeten ”delen”.

Over het aanrichten van leed, er zijn ook steeds meer ouders, die hun kind niet herkenbaar op Facebook laten zien. Heel begrijpelijk, als je bedenkt dat foto’s die nu geplaatst worden, over twintig jaar wellicht nog steeds op het internet staan. En los van het feit, dat je kind daar later misschien niet van gediend zal zijn, schijnen er ook nog lieden te zijn die dat soort foto’s misbruiken voor doelen waar ik niet eens aan wil denken.

Dit gezegd hebbend, denk ik dat ik mijn bezoekjes ga beperken tot een of twee keer per week. Dat moet genoeg zijn. Ik zie het maar als een soort huis-aan-huisblaadje, af en toe staat er iemand in die je anders nooit ziet. Dat is het, meer niet. De aankondiging van mijn nieuwe columns mag je in dat kader beschouwen als een soort advertentie. En over Twitter hebben we het nog wel eens.

Miriam Vaz Dias

Reacties   
0 #2 Hennie Kemps 09-01-2018 13:31
Dag Miriam,

Ook voor jou en Hans een goed en vooral een rustig 2018. Ergens dit jaar komen we elkaar wel weer tegen. En dat is altijd goed.
Liefs Hennie en Jacqueline
Citeer
+1 #1 G. Hopster Hopster 03-01-2018 22:06
Dag Mirjam,
Dank voor je wensen voor het nieuwe jaar.
Wens jou en Hans ook alle goeds.
Wat facebook betreft , lees mijn berichten om op de hoogte te blijven
Heb veel kunstenaars als " vrienden: en een aantal ken ik heel goed.
Leef met ze mee met wat ze aan het doen zijn.Waar ze exposeren enz.
Deel vaak berichten over exposities van galeries.
Zo blijf ik op de hoogte. De andere berichten zijn soms informatief. En anders scroll ik door. Groet Giny
Citeer
Plaats reactie