Hoofdmenu

Diverse

Het huis, de kerst en de NRC

IMG 20151227 160816 2

Met kerst speelt het zijn eigen rol. Ik kan me geen andere gelegenheid bedenken, waarbij ik dat zo sterk voel. Al weken van te voren lijkt het huis zich aan te passen aan wat ervan verwacht wordt. Van de zolder tot de schuur, alles doet mee. Ik begin met de zolder. Hoeveel bedden hebben we? Hoeveel dekbedden? Kussens? Handdoeken? Kunnen er tien personen slapen en zo ja, hoe pak ik dat dan aan? De zolder geeft mee, na wat opruimwerkzaamheden en een poetsbeurt , biedt hij ruimte aan vier, eenvoudige, maar doelmatige slaapplaatsen. De tijdelijke bewoners brengen slaapzakken mee, heerlijk, dat scheelt een hoop strijkwerk achteraf.

Dan de eerste verdieping. Dat ligt eenvoudiger, die is gebruiksklaar voor vier volwassenen en twee kinderen. Daar is ‘ie aan gewend, dat gebeurt wel vaker. Zo, dat is rond. Dan kan ik me gaan bezighouden met de voedselvoorziening. Ook dat zit mee, net voor we ons willen gaan verdiepen in het menu, komt de NRC met een geweldig voorstel. Zij hebben het allemaal al bedacht. We hoeven alleen maar aan te geven hoeveel mensen er aanschuiven en dan worden alle boodschappen vers van Hollandse bodem, zo maar thuis bezorgd. Wat een idee! Het voelt bijna gênant, alsof je er zelf te beroerd voor bent om na te denken. Maar het is ook wel spannend. Kortom, we doen het!

We krijgen keurig een mailtje dat de dozen, het zijn er drie, donderdag om 15.37 uur worden gebracht. Het kan een half uurtje eerder of later zijn en nee, zelf hoef je niets meer te halen, alles zit erbij. Behalve dan de wijn, de boter en de olijfolie. Maar wie geeft daarom, dat was toch al in huis. Tot onze grote verrassing staat de bezorger al om vier uur voor de deur. Met dozen vol lekkers, vooral veel groente, maar ook mooi vlees. Het huis begint te protesteren, waar moet dat allemaal naar toe? De schuur biedt uitkomst. Vriezen doet het niet dus de prei, de wortels, uien en radijsjes, in hoeveelheden die in een weeshuis niet zouden misstaan, komen de voordeur in en gaan er via de achterdeur weer uit.

Mocht ik gedacht hebben dat het allemaal minder werk was, dan had ik het mooi mis. Ik heb zelden meer uren achtereen in de keuken gestaan. Terwijl Hans de vergeten groenten schoonmaakt en de zalm in keurige blokjes snijdt, houd ik me bezig met andere opdrachten van de vijf bladzijden met aanwijzingen. Ja, en dan heb ik al vooraf uitgedokterd wat een dag eerder kan, of wat juist op het laatste moment moet. Alle briefjes hangen boven het aanrecht en wat klaar is, wordt afgestreept.  Ik maak zelfs stoofpeertjes, niet mijn favoriete voedsel, maar goed, de NRC zegt het, ik heb het zelf gewild, dus niet zeuren. De vaatwasser heeft overwerk, gebruikte theedoeken, vaatdoekjes en pannenlappen vullen de wasmand. De eerste kerstdag kokkerellen we.

Zaterdag. Het huis is er klaar voor, de kerstboomlichtjes zijn aan, de voorbereidende handelingen zijn verricht. Laat nu de kat maar komen! Het huis begint vol te lopen en om twee uur zitten we met ons tienen midden tussen de proppen cadeaupapier en de geschenken. De hondenmand staat er, gevuld met hond, de kinderen genieten van het uitdelen van de pakjes.

De voor de gelegenheid verlengde tafel wordt gedekt. De zalmtartaar, de preisoep, de hertenbiefstuk met vergeten groenten de millefeuille met gepocheerde peertjes (niks stoofpeertjes!) alles komt voorbij, tot volle tevredenheid van iedereen. Je weet niet wat millefeuille is? Vraag maar aan Hans, die heeft vijftien stroopwafels moeten splitsen, horizontaal dus! Ik wist niet eens dat het kon.

De zondagochtend starten we met een uitgebreid ontbijt en daarna begint de leegloop. De een na de ander vertrekt.  Om twee uur is het hier ineens stil, het huis ligt er verweesd bij. De kerstboomlichtjes branden nog wel, maar het is net of ze  niet meer zo fanatiek schitteren als gisteren. Weg zijn de tassen in de gang, de hondenmand, het speelgoed, de toilettassen in de badkamer, maar vooral ook de eigenaren ervan....

Ik zal eerlijk zijn, het is heerlijk rustig hier, dat wel, maar we hadden het allemaal niet willen missen!

Reacties   
0 #3 Beelie Harms 27-12-2015 20:31
Prachtig mooi kerstverhaal van jullie. Goed om dat eens uit te proberen. Van die stroopwafels vind ik helemaal top! Wie had dat gedacht.
Wat wij wel doen in onze familie is dat iedereen iets maakt en dat is dan onze complete maaltijd.
Ik vind het huis ook altijd zo leeg en stil wij moeten altijd weer wennen aan die stilte en het is zo gezellig geweest. Maar samen zijn is ook weer fijn,

Groetjes van Beelie.
Citeer
0 #2 hanneke 27-12-2015 17:58
Wat een reuze gezellig verhaal!!

groetjes Hanneke
Citeer
0 #1 Zijlstra 27-12-2015 17:27
Lieve Miriam ,
Prachtig !! Ja , heb van de Hello Fresh eerder zo'n dozen gehad .
Het overvalt je , allemaal dat eten in huis , dat je niet zelf hebt uitgezocht . En die recepten lezen ! Maar jullie hebben heel gezellige dagen gehad met de kinderen en daar kunnen jullie weer met plezier op terug kijken ! Fijne Zondagavond nog voor jullie tweetjes !
Lieve groeten , Ger en Anneke
Citeer
Plaats reactie