Hoofdmenu

No future?

 

No Future?

Hoe  de jongere, oudere, scholier, vul zelf maar in, denkt, weten we gelukkig, als er weer eens een onderzoek gedaan is.  Neem nou dat van incassobureau Intrum Justitia. Daarin komt men tot de conclusie dat één op de vijf jongeren verwacht dit land te zullen verlaten, omdat hij of zij hier geen toekomst ziet.  De financiële toestand in dit land is zo beroerd, in het buitenland is het vast beter. En och, arme jongelui, maar veertien procent denkt het beter te krijgen dan zijn ouders. Het is toch wat! Is dat een criterium? Het doet me denken aan de eerste helft van de vorige eeuw. Toen waren er nog veel ouders die de kans niet gekregen hadden om naar school te gaan. Zij wilden dat hun kinderen dat wel konden en terecht. Maar zouden we nu niet ietsje minder veeleisend  moeten zijn? En een beetje meer tevreden met wat we hebben? Moet het altijd maar meer?

social of sociaal?

 

  Wat wordt het, social of (a-) sociaal?

 Als er vroeger, laten we zeggen zo’n vijf jaar terug, een vriend die niet in de buurt woonde, jarig was, stuurde ik een kaartje. Of en dat gebeurde ook nogal eens, ik vergat het! Oeps, vervelend, dan maar even bellen of in het weekend langs gaan, nog gezellig ook. Dat vergeten zal me vandaag de dag niet meer gebeuren. Nee, want Facebook herinnert mij er een week van tevoren al aan dat vriendin zus of neef zo komende week verjaart. En als ik er dan nog niet aan denk, dan komt er altijd nog wel een what’sappje langs of een hang out. Alleen die namen al!