Hoofdmenu

Maarn 16 augustus 1942

In 1945 ging mijn broer, voor ons Isra, maar voor de meesten Vaz, toen veertien jaar, na zijn onderduikperiode weer naar school. Zijn eerste opdracht was: opschrijven wat hij meegemaakt had. Ik zal proberen zijn boekje te herschrijven. De feiten zijn authentiek, ik probeer zijn verhalen door te geven.

Maarn, 16 augustus 1942

Het is zondagavond, half tien. Het is een mooie zomerdag geweest, niet al te warm, gewoon aangenaam. Het is stil in huize Vaz Dias, de kinderen zijn al naar bed, als er gebeld wordt.

28 september 1943, Amsterdam

In 1945 ging mijn broer, voor ons Isra, maar voor de meesten Vaz, toen veertien jaar, na zijn onderduikperiode weer naar school. Zijn eerste opdracht was: opschrijven wat hij meegemaakt had. Ik zal proberen zijn boekje te herschrijven. De feiten zijn authentiek, ik probeer zijn verhalen door te geven.

Flitsen voorbladAmsterdam, 28 september 1943

Eigenlijk begon de dag normaal, tenminste voor zover je het normaal kunt noemen dat je met man en kinderen verplicht op een etage zit in Amsterdam, te midden van vele lotgenoten.  De Duitsers hebben het nodig gevonden om ons hier allemaal bij elkaar te zetten. Kunnen ze ons gemakkelijker vinden als ze daar zin in hebben. Maar goed, om acht uur zaten we aan het ontbijt. Liesje aan haar bordje pap, Betty, Isra en wij aan een boterham.  Met de spullen van iemand anders….

Verdrietige kopjes

kopjes

In de keuken staat de ketel al zachtjes te zingen. Esther pakt de mooie kopjes uit de kast. Dat gebeurt niet elke dag en nog steeds vindt ze het een feestelijk gezicht, het roomwitte porselein met de groene klimopblaadjes . De fijne zilveren lepeltjes, in het notenhouten doosje met roodfluwelen bekleding, zet ze ernaast. Ach en wat zou ze er graag een grote schaal met boterkoek bij zetten, maar daar is geen sprake van. Nederland is bezet en wat ze nodig heeft voor een lekkere boterkoek, tja, alles is op de bon en wat er is, is niet voor boterkoek!

Alleen…

pv 

Wat een dag, ik ben blij dat het er weer op zit. Eerst 2B met dat ettertje van een Gideon. Overigens, die nieuwe jongen is niet onaardig, voor iemand die uit de Randstad komt. Dacht dat ‘ie een hoop praatjes zou hebben, valt mee! Daarna een blokuur met zo’n bak vol brugpiepers. Dat ze mij daarmee opzadelen. Laat die jonkies dat doen, ik word te oud voor dat grut. Je moet ze echt alles uitleggen. Ze leren volgens mij niks meer op de basisschool, dat was in mijn  tijd wel anders.

Bart en Louise

 Scan 20150331

Het is nog donker als de wekker afloopt. Bart schrikt er niet van, hij is al wakker. Zo gaat dat de laatste jaren, sinds Anne er niet meer is. Om vijf uur al ligt hij te denken over de dag die komen gaat.  Vroeger hoefde hij daar niet over na te denken. Anne en hij stonden om vijf uur naast hun bed. Op de boerderij begint de dag vroeg. Ieder zijn taak, ontbijten, tussendoor samen een lekker kopje koffie met een plakje koek erbij en dan tussen de middag een stevig maal. Anne is er niet meer en Bart heeft niet zo veel meer te doen. Nee, nu denkt hij na over hoe hij deze lange dag nu weer moet vullen. Zijn ontbijt zal simpel zijn, hij pakt maar een boterham met kaas en een beker melk. Koffie? Wie weet, komt de postbode langs, die lust vast wel een bakje. Als die niet komt, slaat Bart de koffie gewoon over. Maar wacht ‘ns, de haag moet nog af. Gisteren begon het zo maar ineens te hozen. Het lijkt nu droog, geen getik op het dak. Hij zal maar eens opstaan, Bart heeft een doel vandaag…