Hoofdmenu

Politiek

De rijpe appeltjes van Thierry Baudet

baudet met vliegende stropdas©Martien Pennings - WordPress.com

Woensdag 20 maart 2019 leek hier ten huize een rustige dag te worden. ‘s Morgens na de koffie meteen gestemd en met een lege agenda voor deze woensdag leek alles oké. De verkiezingen waren nog niet interessant, overdag de ene poll na de andere, het zal wel, we zien het wel. De stembureaus bleven open tot negen uur, dus voor die tijd was er geen nieuws. Pas na dat tijdstip begon het een beetje te kriebelen. Het journaal hadden we op internet gezien, er waren meer mensen gaan stemmen dan vier jaar geleden, goed zo, dat hoor ik graag. We deden nog even een Netflixje en pas om een uur of elf gingen we toch maar eens naar de live-uitzending van de NOS.

Het programma zelf was voorspelbaar,

President van Europa, wie wordt het?

Merkel Photo: Consillium

Van nature ben ik een optimist. Als veertien-, vijftienjarige las ik het dagboek van Anne Frank. Zij hield vertrouwen in de mensheid, al werd dat op een gruwelijke wijze beschaamd. Toch heb ik haar optimisme altijd onthouden als een lichtend voorbeeld. Als zij dat kon, wie zou ik dan zijn om het beter te weten?

Inmiddels is het 2019 en hoewel de wereld er heel anders uitziet dan in 1943, zijn er ook griezelige overeenkomsten.

Wie zou hier ‘pardon’ moeten zeggen?

 kinderpardon© RTVNoord

In Rutte III komt het probleem kinderpardon pas een jaar na aantreden voor het eerst weer op tafel, als Lily en Howick uitgezet dreigen te worden en staatssecretaris van Vreemdelingenzaken, Mark Harbers, weigert gebruik te maken van zijn discretionaire bevoegdheid. Hun moeder is dan al uitgezet naar Armenië, waar ze geen familie heeft en geen huis om in te wonen. De kinderen weten niet beter te doen dan onder te duiken. De rillingen lopen me nog over de rug, als ik er aan denk.

Pas op, de VVD probeert rechts in te halen!

 

 VaasjeRutte Vaasje, eigen werk

“De verkiezingen komen eraan!” We zeggen het regelmatig tegen elkaar en zo langzamerhand is dat ook waar, om precies te zijn, over negen weken en vier dagen staan we weer met een rood potlood in de hand in zo’n klein hokje met voor ons een veel te groot blad met veel te veel namen erop. Maar goed, je moet wat te kiezen hebben, niet waar. Overigens, het zijn provinciale verkiezingen, dan is de opkomst altijd laag en onze invloed op het Haagse is er dan alleen indirect. Wij kiezen de leden van de Provinciale Staten en die nieuwe Statenleden mogen vervolgens de leden van de Eerste Kamer kiezen. En dat laatste gebeurt pas op 27 mei.

De VVD is wel zeer bijtijds begonnen deze keer.

Kinderen zouden de VVD links (of rechts) laten liggen!

KinderenTK ©AD.nl

Vanmorgen vroeg Jan Ettema uit Zwolle zich in de Volkskrant af, of het geen tijd werd voor een bindend referendum. Maar dan een, zoals we het nog nooit beleefd hebben. Een kinderreferendum . Het ging uiteraard over wel of niet zwarte Piet. Ik vond dat een heel goed idee. Ik denk, als je kinderen ernaar zou vragen, zij het prima zouden vinden als Piet wit, groen of paars op de boot zou staan. En zeker als ze zouden weten dat kinderen van dezelfde leeftijd als zij zelf, zich dan ook feestelijk zouden kunnen voelen. Kinderen zijn namelijk van nature veel socialer dan volwassenen. Ja, ik weet het, die zijn ook als kind begonnen, maar in de groei naar volwassenheid hebben ze te veel vooroordelen gehoord. Van wie? Van de grote mensen natuurlijk.