Hoofdmenu

Clinton vs Trump, 2.0

ClintonTrump 

We zijn er eens voor gaan zitten, het tweede debat van Clinton en Trump. Alhoewel, een debat kon je het eigenlijk niet noemen. Het was niet eens een tweegesprek. De bedoeling was dat mensen uit het publiek vragen zouden stellen en dat beide presidentskandidaten erop zouden antwoorden. De dame die de eerste  vraag stelde, wilde weten of het nog wel verantwoord was om kinderen naar de televisie te laten kijken in deze tijd. Goede vraag , vond Hillary ook, maar een antwoord kwam er niet. In de eerste ronde wilde zij liever haar plannen kwijt Het sloeg natuurlijk op het filmpje waarin Trump zich zeer platvloers uitlaat over wat hij allemaal met vrouwen zou kunnen en willen.

Trump had dit uiteraard voorzien

en hield vlak voor het begin van het debat een persconferentie, met vier vrouwen die óf  door Bill Clinton waren belaagd, óf door Hillary slecht waren behandeld.  “Van hem, Trump dus, waren het woorden, maar Bill Clinton bracht het in de praktijk”. Het was slim gevonden, dat wel, ik heb dergelijke vondsten tijdens het debat niet meer van hem gehoord, maar het was een schaamteloze vertoning, zo ordinair. Het was ook lastig voor Hillary, maar ze reageerde toch zeer adequaat op zijn opmerking. Namelijk, door te zeggen dat ze eerder gestreden had met kandidaten, maar dan op de inhoud, bij Donald twijfelde zij er aan of hij, gezien zijn uitspraken over allerlei bevolkingsgroepen en vrouwen in het bijzonder, überhaupt wel geschikt was om president te zijn. De spijker op zijn kop, zou ik zeggen. En over inhoud ging het bij Trump al helemaal niet.

De 33.000 mails van Hillary, het niet belasting betalen van Donald, het kwam allemaal langs. O, hij was daar best eerlijk over, nee, hij had bijna twintig jaar niet betaald. Waarom niet? Omdat hij van Clinton de kans gekregen had om er onderuit te komen! De vriendjes van Hillary betaalden ook niet, lekker puh! En Hillary draaide zich er ook aardig uit met die mails. Ze kon in elk geval zeggen dat ze niet in verkeerde handen terecht gekomen waren, dus waar ging het helemaal over.

Wat de voorbereiding betreft, weet ik niet, wie dat het meest efficiënt gedaan had. Hillary heeft, zoals we weten, dagen over de inhoud gediscussieerd met haar sparring partners en reacties bedacht bij de aanvallen die van Trumps zijde te verwachten waren.  De Republikein ging gewoon op pad, hij hoefde er minder tijd in te steken. Hij verzamelde een stuk of wat beschuldigingen, al of niet juist, die hij steeds herhaalde. Zoals dat zijn opponente veel haat in haar hart droeg, dat hij haar in de gevangenis zou krijgen, wanneer hij president werd en dat ze loog. Dat laatste was trouwens wederzijds. Hillary begon elke spreekbeurt zo ongeveer met dat een groot deel van wat Donald zei, niet waar was.

Een ijsberende, snuivende, op ruzietoon pratende Trump tegenover een te vaak lachende Clinton, het was  niet bepaald een pretje om naar te kijken.  Toch pasten ze een beetje bij elkaar, Trump, het boze jongetje dat steeds iemand anders de schuld geeft (“zij doet het, niet ik”) en Hillary, de geruststellend lachende moederfiguur die het allemaal wel voor elkaar zal krijgen.

Ik ben niet vaak blij met Den Haag, maar als ik dit zie, zou ik bijna zeggen, mij hoor je niet meer! Alhoewel…

Miriam Vaz Dias

Plaats reactie