Hoofdmenu

Spierpijn

Hillaryspierpijn

Heel voorzichtig opent Hill één oog. Het is nog donker, alhoewel, het is geen nacht meer, door een kiertje van het gordijn zie je al wat licht. Ze is meteen klaarwakker. Ze moet eruit! Aan het werk! En dan direct, o nee, het hoeft niet meer, ze kan wel een beetje blijven liggen. Maar o, die pijn! Die is er nog. Voorzichtig, liggend op haar rug,  probeert ze te ontspannen. Dan moet ze gapen, au! Blijven liggen heeft geen zin.

Bill slaapt nog, de schat,

hij heeft het ook druk gehad. Voorzichtig, zonder hem te  storen, staat ze op. Ze pakt haar badjas, passend bij de pyjama die ze draagt. Op beide staan kleine ezeltjes met de stars and stripes erop. Gekregen tijdens de campagne. Kan ook wel naar de kringloop. In de badkamer loopt ze meteen naar de spiegel. En ja hoor, hij is er nog, de glimlach, al zou ze het liever een grimlach noemen. Haar tanden zien er goed uit, dat wel, maar hoe krijgt ze die kaken weer los. De fysiotherapeut heeft haar gisteren wat oefeningen voorgeschreven. Hij gaf er ook een tip bij. “Vaak aan Donald denken, dan gaat die grijns er vanzelf wel af”.

Ze begint met haar oefeningen, mondhoeken naar beneden trekken, au! Lippen op elkaar oei! Alles doet zeer. Haar wangen, haar kaken, kiezen op elkaar Hillary, je hebt voor hetere vuren gestaan. In de spiegel ziet ze een bijna onbekende vrouw. Haar haren staan alle kanten op, haar mond vertrokken tot een pijnlijke streep. Oeps, daar is die grijns weer, zo maar vanzelf! Alsof er iets te  lachen valt. Trek aan die mondhoeken, meid, vooruit, je kan het!

Bill, inmiddels ook wakker, komt naast haar staan. Hij kijkt bezorgd naar zijn vrouw en tegelijk trots. Daar heeft hij lang op gestudeerd. En nu moet die blik er weer af. Hij moet weer gewoon leren kijken, als Bill zeg maar. Samen oefenen ze nog een paar minuten en dan gaan ze ontbijten.

Hillary houdt het bij iets vloeibaars, met een rietje. Dat is het enige wat ze zonder al te veel pijn naar binnen krijgt.  Ze durven elkaar nauwelijks aan te kijken, hij niet, omdat hij dan automatisch weer bezorgd en trots gaat kijken en zij niet omdat ze dan weer  gaat grimlachen.

Het is een mooie dag, ze hoeven niks, dus wandelen ze met de hond het bos in. Het is rustig, tot er een vrouw hun kant op komt, met een baby in een stoeltje op haar rug. Ze wil een selfie met Hill. Tja en die kan dat niet weigeren. Haar gezicht valt als vanzelf weer in de plooi en Bill kijkt trots en bezorgd.

En de vrouw? Zij vertelt op Facebook blij over die spontane ontmoeting!

Miriam Vaz Dias               16-11-2016

Reacties   
+1 #1 pierre thielen 16-11-2016 20:03
Leuke tekst, Miriam. Los van alles, het was een hele klus, en die heeft ze geklaard tot de eindstreep. Uiteindelijk kan er maar één winnen, en dat was niet Hillery (zou zij ons gelukkiger hebben gemaakt?).
Vrank en vrij dwalen met Bill tussen de bomen, waarbij ik hoop dat ze het bos nog ziet!
Groetjes, pierre
Citeer
Plaats reactie