Columnist in verkiezingstijd

Categorie: Politiek
Geschreven: zondag 08 januari 2017 16:44
Gepubliceerd: zondag 08 januari 2017 16:44
Geschreven door Miriam

tweede kamer3

Stoere titel, maar de vlag dekt in dit geval niet helemaal de lading. Want hoezo verkiezingstijd? Ik heb de Volkskrant én de NRC van het weekend er nog eens op nageslagen. De verkiezingen zijn niet in beeld, Den Haag is op reces. De Nederlandse politiek staat op een laag pitje. Tot 15 januari nog wel.

Het verbaast me toch altijd weer dat alles in de politiek altijd heel urgent lijkt te zijn en dat niemand ervan opkijkt dat Den Haag zo maar leeggestroomd kan zijn en dat alles toch gewoon doorgaat.

In de talkshows zitten wellicht andere mensen, de kranten houden zich vooral voor oudjaar allemaal bezig met lijstjes, variërend van meest gelezen boeken tot vaakst gevolgde diëten en tot vervelens toe met terugblikken op een jaar dat iedereen eigenlijk zo snel mogelijk wil vergeten. Vanaf nieuwjaar schotelen ze ons vooruitblikken voor, met name over de economie, maar ook over afvalstrategieën en mogelijke kampioenen in de sport. Maar niemand lijkt die politici te missen!

Er is er maar één die niet op vakantie gaat. Die zorgt dat hij in beeld komt en alle aandacht kan opeisen. En de media trappen daar met open ogen in. De Volkskrant wijdt op 5 januari de voorpagina én een dubbele pagina binnenin de krant aan hem en zijn “partij”. Tussen aanhalingstekens, want een partij heeft leden en hij heeft alleen maar nalopers. Mijn ochtendkrant gaat zelfs zo ver dat de nummer drie op de kieslijst levensgroot geplaatst wordt op de voorpagina. Met wilskrachtige kin en een nogal brutale en verbeten blik kijkt Vicky Maijer ons aan, vanuit de zaal van het Europese parlement, want dat is haar werkterrein tot nu toe. Nooit van gehoord? Nee, ik ook niet!  Ze probeert iets uit te stralen van “ik weet wat ik wil en ik zal mijn zin krijgen”. Maar dat klopt niet, ze doet alleen maar zijn zin. Maar dat merkt ze straks wel.

Op de dubbele binnenpagina van de Volkskrant prijken de foto’s van andere nieuwe kandidaten. De NRC heeft er op zaterdag ook een hele pagina voor over, maar dan met foto’s van al bekende leden, (o, pardon, dat zijn het niet, want die bestaan niet) volgers dus. Waarom doen ze dat? Er is er maar één die de dienst uitmaakt in die partij. Die anderen zijn stemvee en als ze niet doen wat de baas zegt, kunnen ze het verder wel vergeten. Ik hoef dus helemaal niet te weten wie dat zijn en nog minder wat ze denken, want dat is helemaal niet relevant.

Bij gebrek aan beter dus, worden we getrakteerd op een kennismaking met personen die volkomen onbelangrijk zijn en dus niet interessant. Natuurlijk, op de kieslijsten voor 15 maart staan straks heel veel namen van personen die ons niets zeggen en waarschijnlijk zullen ze ook nooit wat te zeggen krijgen. Prima, dat hoort bij verkiezingen, je moet wat te kiezen hebben. Maar ik kan me niet voorstellen dat de kranten die straks ook allemaal levensgroot op dubbele pagina’s zullen gaan afdrukken.

P.S. ik heb niet verteld over welke partij dit ging en ook niet wie daar de leider van is. Ik vertik het, ik doe er niet aan mee, ik noem hem niet!

Miriam Vaz Dias  8-1-2017