De rijpe appeltjes van Thierry Baudet

Categorie: Politiek
Geschreven: donderdag 21 maart 2019 17:09
Gepubliceerd: donderdag 21 maart 2019 17:09
Geschreven door Miriam

baudet met vliegende stropdas©Martien Pennings - WordPress.com

Woensdag 20 maart 2019 leek hier ten huize een rustige dag te worden. ‘s Morgens na de koffie meteen gestemd en met een lege agenda voor deze woensdag leek alles oké. De verkiezingen waren nog niet interessant, overdag de ene poll na de andere, het zal wel, we zien het wel. De stembureaus bleven open tot negen uur, dus voor die tijd was er geen nieuws. Pas na dat tijdstip begon het een beetje te kriebelen. Het journaal hadden we op internet gezien, er waren meer mensen gaan stemmen dan vier jaar geleden, goed zo, dat hoor ik graag. We deden nog even een Netflixje en pas om een uur of elf gingen we toch maar eens naar de live-uitzending van de NOS.

Het programma zelf was voorspelbaar,

een tafel met politieke commentatoren, journalisten bij de diverse partijlocaties en journalisten van de regionale omroepen in alle twaalf provincies. De ene na de andere partijleider nam het woord voor eigen publiek, bedankte de mensen die geflyerd hadden, dan wel op andere wijze actief waren geweest voor de partij en altijd maar door weer en wind natuurlijk. Maar partijleiders zijn altijd positief. Mark Ruttes coalitie was weliswaar de meerderheid kwijt in de Eerste Kamer, maar de VVD bleef de grootste partij! (Vandaag blijkt zelfs dát niet meer te kloppen). Asscher van de PvdA, was ook blij, want minder verloren dan bij de twee vorige verkiezingen. En Lilian Marijnissen had het verlies al ingecalculeerd, want de vorige verkiezingen waren zó bijzonder goed geweest, dat kon ook niet voortduren! Rob Jetten van D66 heb ik gemist, maar hij had vast ook een goede verklaring. Evenals Geert Wilders.

Dan de winnaars. Om te beginnen de ChristenUnie, het was maar één zetel, maar ondertussen was het wel de enige regeringspartij die op winst stond en het is Segers gegund. Een integer politicus, consequent en niet belust op goedkope succesjes. GroenLinks ging, naar vandaag bekend werd, van vier naar negen zetels. Asjeblieft en dat heeft alles met de inhoud van de campagne te maken. Het klimaat speelde de hoofdrol en men ziet het belang van maatregelen in. We moesten lang wachten op de toespraak van Jesse Klaver en toen hij goed en wel bezig was, werd hij bruut onderbroken om dat de grote winnaar van de avond zich zou laten zien, Thierry Baudet.

Een blaaskakerige speech, met woorden als oikofobie, (betekent angst voor het eigene) klimaathekserij en een boreaal Europa. Dat woord boreaal leent hij overigens van uiterst rechtse politici die dat in de dertiger jaren ook al gebruikten om aan te geven dat Europa ooit helemaal blank was. De mensen die ervan overtuigd zijn dat het klimaat verandert en wij daar zelf mede schuldig aan zijn, hangen, in zijn taal, een geseculariseerd zondvloedgeloof aan. Veel grote woorden waarmee hij zichzelf interessanter wil maken. Voorbijgaand aan het feit dat voor de meesten van ons het een woordenbrij wordt waar geen touw aan vast te knopen is. Maar dat is nog niet het ergste, veel ernstiger vind ik het, dat hij nog niet een keer heeft verteld, hoe het in de ogen van het FvD dan wél moet. Ja, er zijn problemen met integratie, in de zorg en het onderwijs bijvoorbeeld. Maar wat doet hij ermee? Ik heb er nog niets over gehoord. Wel afkraken, maar opbouwen, ho maar. En Jesse Klaver hebben we helaas niet meer teruggezien.

Hoe nu verder? Mark Rutte zal zoeken naar steun, waar hij die krijgen kan. Voor de klimaatplannen is dat niet zo moeilijk voor te stellen, dat lukt wel. Jesse Klaver heeft al aangegeven te willen steunen waar dat kan en moet. Maar daar waar het kabinet op steun van de rechterflank rekent, heb ik zo mijn twijfels. Valt het kabinet binnen korte tijd en hebben we dan verkiezingen, dan vrees ik dat Baudet nog meer winst gaat boeken. Dan zit ie nog in the flow, zeg maar. Anders wordt het als het kabinet het langer volhoudt. Heeft Baudet voldoende ervaren mensen ‘opgeleid’? Of valt de boel uit elkaar net als ooit met de LPF van Fortuyn gebeurde? O ja en bij de PVV van Wilders (ik zou hem bijna vergeten) vielen de raads- en statenleden ook als rijpe appeltjes van de boom. Als die appeltjes van Thierry hetzelfde lot wacht, dan weet ik het nog niet, maar gerust ben ik er niet op.

Vanavond kijken we maar weer naar Netflix….

Miriam Vaz Dias