Hoofdmenu

Politiek

Antisemitisme is verderfelijk, kritiek op Israël niet!

 gazaisral ©Ketnet

Al heel lang heb ik me afgevraagd waarom schrijven over Israël en de bezette gebieden, over antisemitisme, de islam, kortom over alles wat maar iets met het jodendom te maken heeft, voor mij zo moeilijk is. Met gebeurtenissen als die van de afgelopen week in de Gazastrook kan ik er toch echt niet omheen. Ik weet heel goed wat ik er van vind, dan kan ik er toch over schrijven? Ja, maar daar zit hem nou net de crux. Dubbele loyaliteit, of (wellicht onterechte) plaatsvervangende schaamte? Misschien allebei. Mijn joodse wortels maken dat ik op een of andere manier betrokken ben bij iets, waarbij ik niet betrokken wil zijn.

Je kunt het geloven of niet, ik heb er wakker van gelegen.

De sleepwet, voor wie (n)iets te verbergen heeft.

sleepwet2© De Volkskrant

 

Gemeenteraadsverkiezingen? Ik doe er niet aan mee dit keer, mij niet gezien. En het is niet eens dwarsigheid hoor, of gebrek aan politieke interesse. Nee, wij hebben al gestemd, op 22 november van het afgelopen jaar. Gemeentelijke herindeling en zo. En eigenlijk was het wel rustig, er schijnen wel een paar politici hier rondgelopen te hebben in die tijd, maar daar lette niemand echt op. Ik geloof zelfs dat ik Mark Rutte hier gezien heb, hij stond met zo’n vrolijk beschilderd busje in de stad, hangtafel erbij, een paar plaatselijke coryfeeën, een koffiemachine en een stralende glimlach uiteraard. Die man moet ’s avonds wel pijn in zijn kaken hebben, dacht ik toen nog.

Minister Jokkebrok

 HalbeZ Wikimedia

Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel. Toen ik dit stukje ging schrijven, schoot mij ineens dit spreekwoord te binnen. Ja, een spreekwoord. Je hoort ze niet zo veel meer tegenwoordig. Ik vraag me eigenlijk af of kinderen er op school nog mee te maken krijgen. In mijn lessen kwam het nog wel voor. Het eerste deel stond op papier en de kinderen moesten dan aanvullen. Ik herinner mij een leerling die niet erg geïnteresseerd was in Nederlands, maar als het over spreekwoorden ging… “Wie het eerst komt, krijgt het lid op de neus”, of  “Als je hem een vinger geeft, vertrouwt hij zijn gasten.” Hij schudde ze zo uit zijn mouw.

Maar nu even serieus, leugens, nepnieuws, halbe (o, sorry!) halve waarheden.

AIVD zag Russische Cozy Bear broodjes smeren voor Trump

 cozy beari-Politics

Wat een verrassing was dat, afgelopen vrijdag. Sla je de Volkskrant open en wat denk je? Niks flauwe verhaaltjes over de gemeenteraadsverkiezingen of de gevaren van  het appen op de fiets. Nee, nee, op pagina 4 en 5 stond zo maar, op een doordeweekse vrijdag een spionageverhaal. En wat voor één! Over de AIVD. “Wat zegt u?” De AIVD en ook nog, het kon niet op, over de MIVD. Oftewel over de geheime diensten van Nederland! En wij maar denken dat men zich daar alleen maar bezighoudt met sleepwetten en telefoontaps.

Wie noemt er een geheime dienst dan ook AIVD. Zo saai!

Het neusje van Zalm II*

Zalm2©ad.nl

Laten we het eens over Gerrit Zalm hebben. Eind juni kwam hij het Binnenhof opstappen of hij niet weg geweest was. Breed lachend en iets uitstralend van “laat het nou maar aan mij over, ik heb eerder met dit bijltje gehakt.” Waar het Edith Schippers bij de handen afbrak en Tjeenk Willink (Herman is me te familiair) te vriendelijk en te lang van stof was, bleef er maar één man over. Hij heeft er een neus voor. Dat bewees hij in 2013 al bij Rutte II.

Met de VVD als de grootste partij in de in aanbouw zijnde coalitie en het CDA als tweede kon hij zijn gang gaan.