Hoofdmenu

Politiek

Ik wil Tjeenk Willink wel een handje helpen!

 TjeenkWillink

Soms kan ik terugverlangen naar de dagen voor 15 maart. Ach, de wereld en vooral Nederland, zou er zo veel beter uit kunnen gaan zien. Al die ideeën waarmee Rutte, Pechtold, Klaver en anderen strooiden, als die nou eens werkelijkheid  zouden worden. Ja, goed gezien, Buma komt niet in mijn rijtje voor, maar van hem hoorde ik ook meer over wat hij niet wilde, dan wat wel. Dromen was het, zacht dromen, stiekem wetend dat de werkelijkheid er anders uit zou gaan zien.  O, er werd wel gekibbeld, natuurlijk, maar straks gingen ze fijn samenwerken. Niet waar?

Het zou voor de hand liggen om te beweren dat we nu in een nachtmerrie beland zijn, maar zo is het niet.

Nou heeft Pechtold het gedaan!

 AlexanderP

Het gesprek tussen Alexander  Pechtold en Gert Jan Segers bij informateur Edith Schippers heeft nergens toe geleid. Op zich kwam dat niet onverwacht. Beide heren hadden al veel eerder aangegeven dat de verschillen groot waren, misschien wel te groot. Het ging echt niet alleen om het zelfgekozen levenseinde, waar D66 zich hard voor maakt. Er waren er meer, over Europa bijvoorbeeld, verschillen  de meningen ook nogal. Volgens Segers, vandaag in de NRC, heeft Pechtold allerlei gevoelige onderwerpen op tafel gelegd. “En je kunt niet verwachten dat ik bij voorbaat van alles zou moeten opgeven”. Nee, dat verwachten we ook niet. Pechtold zal vast niet gedacht hebben dat hij Segers even in een hoekje van de Stadhouderkamer zou kunnen zetten met een pleister op zijn mond, zeggende  “Je mag er best bij komen zitten, maar  dan wil ik je de komende vier jaar niet meer horen!”

Over identiteit, pleur op! en hardwerkende Nederlanders

 verkiezingen

Het is voorbij, de lijsttrekkers  hoeven geen speldenprikjes of dolksteken (al dan niet in de rug), meer uit te delen aan hun opponenten. Nu gaan ze de zo gewenste verbinding maken. Met elkaar dan, niet meer met de hardwerkende Nederlander, die mag terug in zijn socialmediabubbel. Den Haag trekt zich even terug in de fractiekamers. Liepen de kandidaten vorige week elkaar nog overhoop om maar iets voor de camera te mogen zeggen, nu geven ze niet thuis. Geen heli-Henkie, geen Bumor en ook geen Jessias meer.

Pauw & Jinek, ik ga ervoor zitten!

 pauwenjinek2

Het is ’s morgens al weer vroeger licht en aan het einde van de middag hoeft de lamp ook nog niet aan. De dagen lengen, zegt men dan. Hoe komt het dan toch dat ik de laatste maand steeds meer tijd te kort kom? Als ik opsta zit er ongemerkt al een plannetje in mijn hoofd van wat ik die dag wil doen. Lezen, sporten, spelletje Wordfeud, Mahjongetje, column (kollumpje/columnpje?) schrijven misschien en dan natuurlijk dat wat nodig is om het huishouden draaiende te houden.  Moet allemaal kunnen, zou je zeggen. Normaal gesproken kan dat ook, maar op dit moment lukt het niet.

Hoe dat komt? De kranten! Die kosten mij veel meer tijd dan anders. De Kamerverkiezingen werken op mij verslavend. Ik wil eigenlijk alles lezen, wat Pechtold zegt en Krol, Rutte of Klaver. En als dat nou alles was, maar ik moet ook nog op internet het nieuws bijhouden, van Twitter tot NOS-journaal en van Facebook tot De Correspondent.

En als de dag dan bijna voorbij is, komen Pauw en Jinek. Daar gaan we dus nog eens uitgebreid voor zitten. Een paar politici aan tafel, een politiek journalist en een cabaretier. O ja en dan ook nog Jort Kelder of een andere BN’er. Daaromheen publiek, waaronder een groep uit een bepaald deel van het land. Eva en Paul gaan daar volgens mij overdag ook eens voor zitten. “Wie hebben we aan tafel en wie zullen we daar nou eens tegenover zetten”. Het moet wel een beetje vuurwerk geven natuurlijk. Oké, Rutte komt, wat zullen we doen, een stel PVV’ers uit Volendam, die weggelopen zijn bij de VVD? Nee, kan niet, die Volendammers zaten altijd al bij de PVV. Of mensen met bijstand uit Noord-Holland, die er bij hem weer op achteruit gaan? Nee, laat maar, te dicht bij Amsterdam, krijgen we dat weer. Weet je wat? We vragen die boze Groningers nog een keer, altijd een succes. Het werkte, ik had weer genoeg te lezen de volgende dag.

Gisteren was het de Internationale Dag van de Vrouw. Dus zaten er drie vrouwelijke politici, Sylvana Simons, Sharon Dijksma en Marianne Thieme. Een groot deel van de tijd ging het over het feit dat er nog steeds te weinig vrouwelijke fractievoorzitters zijn en dat er sowieso te weinig vrouwen topposities bekleden. Dat mag zo zijn, maar waarom daar nou niet eens over gepraat met de mannen die er de afgelopen weken zaten. Het leverde zo geen nieuws op.

Het gaf me wel de gelegenheid om het publiek te bekijken trouwens. Gooise vrouwen waren te gast, waaronder Joke. Ze was verdrietig en teleurgesteld. Jarenlang had ze als enige van haar VVD-familie op de Partij voor de Dieren gestemd. Tegen alle kritiek in, moedig hoor! Maar nu was ze verdrietig en diep teleurgesteld. Marianne Thieme had zich uitgesproken over het antikraakbeleid en daarvoor had ze niet op haar gestemd! Ze moest zich bij de dieren houden. Had ze net niet tegen “een gast wier naam ik niet eens wil noemen” (lees: Sylvana Simons! Verkeerde kleur soms?) gezegd dat je doelen moest stellen?  Eva, Marianne zelf én Jort probeerden het haar nog uit te leggen, dat je als partij ook een mening moet hebben over andere zaken dan je “core business” zoals Joke het noemde. Het mocht niet baten. De liefde van Joke was over.

Ik zal het missen na 15 maart, al die zinnige en onzinnige politieke items, maar ik houd vast tijd over!

Miriam Vaz Dias               9-3-2017

Vrouwen en mannen in de Haagse politiek

 vrouwendebat

Twee debatten op tv op één zondag. Een op WNL en een op RTL. Het eerste wordt gevoerd door de nummers twee op de lijst voor de verkiezingen.  Vrouwen dus. Want de eerste plaats is, behalve de Partij voor de dieren en Artikel 1 en o ja, de Piratenpartij, overal bezet door een man.  Als ik de Volkskrant vanmorgen lees, was er maar één debat, dat van RTL, ’s avonds met de lijsttrekkers. De U weet wel, dat debat waarvoor Rutte en Wilders niet wilden komen. Kennelijk was het niet de moeite waard om te gaan luisteren bij WNL. De NRC beperkt zich vanavond tot een mini-column van tachtig woorden.

 Dat was een misser, want het was een prima debat.