Hoofdmenu

Politiek

Pauw & Jinek, ik ga ervoor zitten!

 pauwenjinek2

Het is ’s morgens al weer vroeger licht en aan het einde van de middag hoeft de lamp ook nog niet aan. De dagen lengen, zegt men dan. Hoe komt het dan toch dat ik de laatste maand steeds meer tijd te kort kom? Als ik opsta zit er ongemerkt al een plannetje in mijn hoofd van wat ik die dag wil doen. Lezen, sporten, spelletje Wordfeud, Mahjongetje, column (kollumpje/columnpje?) schrijven misschien en dan natuurlijk dat wat nodig is om het huishouden draaiende te houden.  Moet allemaal kunnen, zou je zeggen. Normaal gesproken kan dat ook, maar op dit moment lukt het niet.

Hoe dat komt? De kranten! Die kosten mij veel meer tijd dan anders. De Kamerverkiezingen werken op mij verslavend. Ik wil eigenlijk alles lezen, wat Pechtold zegt en Krol, Rutte of Klaver. En als dat nou alles was, maar ik moet ook nog op internet het nieuws bijhouden, van Twitter tot NOS-journaal en van Facebook tot De Correspondent.

En als de dag dan bijna voorbij is, komen Pauw en Jinek. Daar gaan we dus nog eens uitgebreid voor zitten. Een paar politici aan tafel, een politiek journalist en een cabaretier. O ja en dan ook nog Jort Kelder of een andere BN’er. Daaromheen publiek, waaronder een groep uit een bepaald deel van het land. Eva en Paul gaan daar volgens mij overdag ook eens voor zitten. “Wie hebben we aan tafel en wie zullen we daar nou eens tegenover zetten”. Het moet wel een beetje vuurwerk geven natuurlijk. Oké, Rutte komt, wat zullen we doen, een stel PVV’ers uit Volendam, die weggelopen zijn bij de VVD? Nee, kan niet, die Volendammers zaten altijd al bij de PVV. Of mensen met bijstand uit Noord-Holland, die er bij hem weer op achteruit gaan? Nee, laat maar, te dicht bij Amsterdam, krijgen we dat weer. Weet je wat? We vragen die boze Groningers nog een keer, altijd een succes. Het werkte, ik had weer genoeg te lezen de volgende dag.

Gisteren was het de Internationale Dag van de Vrouw. Dus zaten er drie vrouwelijke politici, Sylvana Simons, Sharon Dijksma en Marianne Thieme. Een groot deel van de tijd ging het over het feit dat er nog steeds te weinig vrouwelijke fractievoorzitters zijn en dat er sowieso te weinig vrouwen topposities bekleden. Dat mag zo zijn, maar waarom daar nou niet eens over gepraat met de mannen die er de afgelopen weken zaten. Het leverde zo geen nieuws op.

Het gaf me wel de gelegenheid om het publiek te bekijken trouwens. Gooise vrouwen waren te gast, waaronder Joke. Ze was verdrietig en teleurgesteld. Jarenlang had ze als enige van haar VVD-familie op de Partij voor de Dieren gestemd. Tegen alle kritiek in, moedig hoor! Maar nu was ze verdrietig en diep teleurgesteld. Marianne Thieme had zich uitgesproken over het antikraakbeleid en daarvoor had ze niet op haar gestemd! Ze moest zich bij de dieren houden. Had ze net niet tegen “een gast wier naam ik niet eens wil noemen” (lees: Sylvana Simons! Verkeerde kleur soms?) gezegd dat je doelen moest stellen?  Eva, Marianne zelf én Jort probeerden het haar nog uit te leggen, dat je als partij ook een mening moet hebben over andere zaken dan je “core business” zoals Joke het noemde. Het mocht niet baten. De liefde van Joke was over.

Ik zal het missen na 15 maart, al die zinnige en onzinnige politieke items, maar ik houd vast tijd over!

Miriam Vaz Dias               9-3-2017

Vrouwen en mannen in de Haagse politiek

 vrouwendebat

Twee debatten op tv op één zondag. Een op WNL en een op RTL. Het eerste wordt gevoerd door de nummers twee op de lijst voor de verkiezingen.  Vrouwen dus. Want de eerste plaats is, behalve de Partij voor de dieren en Artikel 1 en o ja, de Piratenpartij, overal bezet door een man.  Als ik de Volkskrant vanmorgen lees, was er maar één debat, dat van RTL, ’s avonds met de lijsttrekkers. De U weet wel, dat debat waarvoor Rutte en Wilders niet wilden komen. Kennelijk was het niet de moeite waard om te gaan luisteren bij WNL. De NRC beperkt zich vanavond tot een mini-column van tachtig woorden.

 Dat was een misser, want het was een prima debat.

Denk(en) over Trollen en andere nieuwswoorden

 

 trollen

Elk jaar in december komt er een lijstje uit met nieuwe woorden, waarna er een Woord van het Jaar gekozen wordt. Het is pas februari en nu al denk ik daar aan. Beetje overdreven? Ik heb het gevoel dat er elke dag woorden bijkomen. Niet dat ze allemaal even nieuw zijn, maar ze krijgen er op zijn minst een betekenis bij.

Neem nou het woord ‘trol’.

Wij? Mark Rutte?

openbriefrutte

 

Tjonge, jonge, dat was me het dagje wel voor Mark Rutte gisteren. Dat debat moet heel wat voorbereidingstijd gevraagd hebben. Op zijn minst het boek van Bas Haan lezen, wat zeg ik? Bestuderen! En dan nog eens teruglezen wat hij in die twee vorige debatten allemaal gezegd had. Ja, want je kunt niet onbeslagen ten ijs komen natuurlijk. De hele oppositie stond op scherp. 

Trump, Wilders en Rutte in één weekend, mag het een onsje minder zijn?

 

 trumpwildersrutte

Eten met het bord op schoot, dat doen we niet vaak. Vrijdagavond wel, in verband met de inauguratie van Donald Trump. Niet om het te vieren, meer omdat je zoiets niet mag missen, wil je kunnen meepraten. ‘Apocalypse Now!’ noemde Lea het, niet onterecht, denk ik. Nog meer dan in andere weekends was ik natuurlijk geboeid door de media. De kranten voor de commentaren, Twitter voor het laatste nieuws en Facebook voor de vaak flauwe, maar soms ook geestige aanvullingen.

De rituelen waren niet anders dan bij eerdere inauguraties, er waren alleen andere poppetjes, die voor ons wel een excuus waren voor pittig commentaar.