Hoofdmenu

Politiek

Geen Wilders meer op de voorpagina!

 image 6596479

Het heeft allemaal weer lang genoeg geduurd, de rechtszaak tegen Geert Wilders zit er gelukkig op. Wekenlang kon hij de aandacht opeisen. Dat lukte ook wonderwel, of je nou de Volkskrant opsloeg, de NRC, het AD of een willekeurig tijdschrift. Overal dat zelfverzekerde hoofd, grijnzend vanaf de pagina. Ik heb er schoon genoeg van. Vanmorgen nog kreeg hij in de Volkskrant twee pagina’s toebedeeld. Inclusief een serie van zijn venijnige tweets.  Moet dat nou?

Jan Terlouw, een man naar mijn hart

 Jan Terlouw2

 

Er zijn weinig politici van wie ik echt blij kan worden en daar ben ik niet de enige in, denk ik zo. Maar als ik Jan Terlouw zie, maakt mijn hart een sprongetje. En dat komt niet alleen door zijn uitstraling, want die heeft hij absoluut. Zijn bescheiden, nooit boze stem, die vriendelijke ogen en die haast verontschuldigende lach. Het werkt er allemaal aan mee, maar het is meer. Of het nu om zijn boeken gaat of in het verleden, om zijn werk in de politiek, hij straalt een welgemeende bezorgdheid uit om de maatschappij, de  natuur en de mensen.

Wat hij deze week in De Wereld Draait Door zei, was absoluut geen nieuws.

Spierpijn

Hillaryspierpijn

Heel voorzichtig opent Hill één oog. Het is nog donker, alhoewel, het is geen nacht meer, door een kiertje van het gordijn zie je al wat licht. Ze is meteen klaarwakker. Ze moet eruit! Aan het werk! En dan direct, o nee, het hoeft niet meer, ze kan wel een beetje blijven liggen. Maar o, die pijn! Die is er nog. Voorzichtig, liggend op haar rug,  probeert ze te ontspannen. Dan moet ze gapen, au! Blijven liggen heeft geen zin.

Bill slaapt nog, de schat,

Donald Trump... en wat nu?

 65331 amerikaanse verkiezingen

Om half drie vannacht hielden we het voor gezien. Niet gerustgesteld, zoals we hadden gehoopt, maar met de tablet naast het kussen. Al voor de wekker afgaat, ben ik wakker. Uiteraard grijp ik meteen naast me, naar rechts wel te verstaan, waar het nieuws ligt, Hans laat ik nog even slapen. Ik open de site waarmee ik geëindigd ben gisteravond en daarna maai ik naar links. “Op het scherm staat 265 in rood, nog vijf kiesmannen te gaan voor Trump dus”. Ik schiet mijn bed uit op zoek naar nieuws dat ik niet wil krijgen. Even later, als we aan de ontbijttafel zitten, is het een feit, Trump wordt de nieuwe president.

We zitten letterlijk sprakeloos tegenover elkaar.

Clinton vs Trump, 2.0

ClintonTrump 

We zijn er eens voor gaan zitten, het tweede debat van Clinton en Trump. Alhoewel, een debat kon je het eigenlijk niet noemen. Het was niet eens een tweegesprek. De bedoeling was dat mensen uit het publiek vragen zouden stellen en dat beide presidentskandidaten erop zouden antwoorden. De dame die de eerste  vraag stelde, wilde weten of het nog wel verantwoord was om kinderen naar de televisie te laten kijken in deze tijd. Goede vraag , vond Hillary ook, maar een antwoord kwam er niet. In de eerste ronde wilde zij liever haar plannen kwijt Het sloeg natuurlijk op het filmpje waarin Trump zich zeer platvloers uitlaat over wat hij allemaal met vrouwen zou kunnen en willen.

Trump had dit uiteraard voorzien