Hoofdmenu

Politiek

Normen en waarden, of… goed voorbeeld doet goed volgen.

hoofddoek collage 1

De Nederlander bestaat niet, zei koningin Maxima ooit in een toespraak. Het werd haar niet in dank afgenomen, maar volgens mij bedoelde ze het juist goed. Wat ze wilde zeggen was, dat we allemaal verschillend zijn en gelukkig maar, het zou anders maar saai worden hier. Er kan hier ook heel veel, je mag zeggen en schrijven wat je denkt, je mag clubs oprichten, politieke partijen en scholen. Je mag ook homo zijn en transgender. Je kunt trouwen met iemand van hetzelfde geslacht en eventueel samen kinderen opvoeden. Je bent ook vrij om al of niet een geloof te belijden en tradities van dat geloof in ere te houden.

Dat klinkt allemaal heel mooi

Géén Trump in het Witte Huis!

trump

Verkiezingen in Amerika, bij mij komt het over alsof het een kinderfeestje is. Volwassen mensen, zwaaiend met vlaggetjes. Stralend in T-shirts met ezels of olifanten, stars and stripes op hoge hoeden, zonnebrillen en meer van die uitmonsteringen die in een speelgoedwinkel niet zouden misstaan. Er komt een kandidaat binnen, die wijst naar iemand in het publiek, met zo’n blik van, “hé, ben jij er ook”, terwijl hij of zij die figuur waarschijnlijk nog nooit gezien heeft.  Maar het trucje schijnt te werken, onze Mark Rutte doet het tegenwoordig ook als hij ergens binnenkomt!


Ze zijn inmiddels een jaar verder en het aantal kandidaten is teruggebracht tot twee. Hillary Clinton voor de Democraten en Donald Trump voor de Republikeinen. Het zou een verademing moeten zijn, maar dat is het niet. Clinton gedraagt zich, zoals een presidentskandidaat zich meestal gedraagt. Ze wijst als ze binnenkomt, lacht, als dat verwacht wordt en kijkt op het goede moment ernstig. Het is allemaal een kunstje, maar ze verstaat het goed. Bovendien heb ik het idee dat ze weet waar ze het over heeft. Ze is natuurlijk niet voor niets minister van Buitenlandse zaken geweest. Je hoeft het niet in alles met haar eens te zijn, maar ze is niet ongeschikt om president te worden.

Maar dan Donald Trump. Hij doet ook kunstjes, maar hij wekt niet de indruk ooit ook maar enige kennis te hebben opgedaan over meer dan het bouwen van grote wolkenkrabbers, liefst met zijn eigen naam erop. Dat is ook een vak, maar of je dan ook geschikt bent om president van de Verenigde Staten te worden? Zelfs daar, in het land waarvan altijd gezegd wordt dat je van krantenjongen krantenmagnaat kunt worden, moet je beschikken over gezond verstand, belangstelling hebben voor mensen, kennis hebben van economie en voor de buitenlandse politiek komt daar nog veel tact bij.

Om met het laatste te beginnen, de buitenlandse politiek. Het aanhalen van de banden met China en Rusland staan boven aan zijn lijstje. Hoe en wat, wordt niet echt duidelijk, maar wij, andere Westerse landen hebben Poetin miskend. Hij is sterk en verdient bewondering. (Ooit van de Oekraïne gehoord, Donald?). Amerika moet zich minder gaan bezighouden met oorlog voeren, maar wel het leger uitbreiden. Sinds gisteren weten we ook dat hij vergaande belastingverlagingen wil. Het Tax policy Center heeft berekend dat de gewone man er 1300 dollar per jaar op vooruit zou gaan en de top-1 procent ongeveer 130.000 dollar. En een maatregel om successierechten te verlagen geldt voor erfenissen vanaf 5,4 miljoen. Hoe het overigens allemaal bekostigd moet worden, vertelt hij er niet bij.

Maar het allerergste vind ik de grove, neerbuigende en discriminerende wijze waarop hij vrouwen, moslims, Mexicanen en allerlei andere bevolkingsgroepen beledigt, inclusief ouders van een voor zijn land gevallen militair. Obama zei het deze week al en ik ben het roerend met hem eens, deze man kan en mag geen president worden van een land dat nog altijd leidend is in de wereld. Het zou levensgevaarlijk zijn, als hij aan de knoppen zat.  Iemand die zulke domme uitspraken doet, nog geen zin kan afmaken en dat zelf niet eens in de gaten heeft, hoort niet in het Witte Huis.  Laat hem maar lopen, wat mij betreft, met een vlaggetje, een hoedje en een toeter!

Miriam Vaz Dias                9-8-2016

Rutte, wat doen we met Erdogan?

 rutteerdogan

De Turkije-deal, een paar weken geleden nog, vroeg ik mij in een column af, hoe je die in hemelsnaam geslaagd kon noemen. En voor wie geslaagd? Voor Rutte ja, die apetrots is dat er zo weinig vluchtelingen naar EU-landen en vooral naar Nederland komen. Dat de toestroom gestopt is, het COA vijftien noodopvanglocaties kan sluiten en tijdelijk personeel naar huis kan sturen. Gefeliciteerd ermee, mijnheer Rutte, knap gedaan hoor. Wij hebben tenminste nergens last van. Hoe die vluchtelingen het verder maken, daar hebben we het  gewoon niet over.  In Nederland is de rust weergekeerd. Nou, niet helemaal, maar daar kom ik nog op terug.

In Turkije heerst onrust.

Het voorzitterschap van de EU heeft héél veel opgeleverd, zegt Koenders, maar voor wie?

koenders en rutte

Een half jaar is gauw voorbij, voor we het in de gaten hadden, was Nederland al weer voorzitter af. Vijftienhonderd vergaderingen verder zijn we, maar als we onze minister van Buitenlandse zaken, Koenders, mogen geloven, is er veel bereikt. "Onze stijl leek het goed te doen. Nederland heeft er heel erg bovenop gezeten" en "we zijn natuurlijk wel blij en opgelucht dat het voorbij is, maar het is ook jammer want je zit als Nederland toch vooraan. Je kunt op een heleboel zaken invloed uitoefenen", vertelt hij trots bij Met het oog op morgen.

De belangrijkste vraag is dan natuurlijk, wàt hebben we dan zoal bereikt?

To Brexit or not to Brexit, that was the question.

download

Al meer dan een jaar houden we  ons er mee bezig, in meer of mindere mate. Wat, als Groot-Brittannië  opstapt. En al die tijd had ik er vertrouwen in dat de verstandige Britse burger het zou winnen van de emotionele. Dat die, toegegeven, vaak besluiteloze, rammelende EU toch de kans zou krijgen zich verder te ontwikkelen tot een geheel.  Brexit betekent niet een stap terug, het is eerder een misstap, zo een waarbij de Europese gemeenschap op een vreselijke manier onderuitgaat, botjes die breken en banden die scheuren. Want het blijft niet bij Groot-Brittannië alleen.

De Wildersen van Europa