Hoofdmenu

Vaarwel Passat, welkom Volvo… en de caravan?

1

O, wat gaat het snel allemaal! Ik struikel bijna over de tijd, heb het gevoel dat ik er achteraan hol. Bekaf word ik van mezelf en het is toch al zo warm. Nee, niet dat ik daarover zeur, daar is toch niets aan te veranderen. Dat gaat vanzelf weer over en dan klagen we weer dat het zo koud of zo nat is.

Nee, er is wat anders aan de hand. We zijn zes weken weggeweest, hebben genoten van Frankrijk, Spanje, Portugal en Limburg niet te vergeten! En toch, er knaagde iets bij mij.

Beeldverhaal

Beeldverhaal

Televisie, mis je die nou niet? Nee, echt niet. Nou zijn we toch al niet zulke tv-enthousiasten, ja een serietje daar gaan we voor, dat wel. Maar missen? Nee, geen moment. We vermaken ons kostelijk zonder.  Waarmee? Gewoon, we kijken om ons heen en zien dan echte mensen. En die zijn veel leuker!

Dom? wij niet!

Één troost hebben we, dom zijn we niet! Men zegt immers altijd “het geluk is met de dommen” en geluk, nou nee, de afgelopen dagen hadden we dát nou niet bepaald.  Het was allemaal goed bedacht. Eerst een weekendje Limburg. Naar onze favoriete camping daar, in Meerssen, bij Hans en Els Steenoven. En wat dat betreft ging het ook goed, familie gezien, lekker gegeten en zo. Maar dan wordt het maandag…

Lost in Japan

Osaka, Japan, 8 november 2014

Ontwaakt in Osaka, in ons Micky Mouse-appartementje.  Het heeft wel wat. Het dekbed met Micky afgegooid, Micky-sloffen aan de voeten, naar de keuken waar een Micky Mouse- broodrooster staat en Micky Mouse-lepeltjes in de la liggen. De Micky Mouse-lamp aan en zo zou ik nog wel even door kunnen gaan, maar er gebeurde vandaag nog zo veel waarover ik wil schrijven, dat ik het hier maar bij laat. Nou ja, oké, nog eentje dan, we doen ook de Micky Mouse-gordijnen open.

Naar het land van de rijzende zon

Dat heb ik nou nog altijd. Ik geniet van reizen. Nee, nog niet eens al die mooie nieuwe plaatsen die je kunt gaan bekijken, of het terugkeren naar een geliefd oord. Nee, als ik zeg reizen, bedoel ik puur het onderweg zijn. 

Liefst heel lang en vooral ook ver. Ik voel me weer een kind, ben nieuwsgierig naar wat er achter de volgende bocht ligt.

Maar het allermooist is toch vliegen. In afzienbare tijd een onafzienbare afstand afleggen.